Общество

«І змярцвела б, быць можа, краіна, каб не ўсмешка твая, Кацярына, не біблейскі – за кратамі! – твар»

Уладзімір Някляеў прысвяціў верш Кацярыне Андрэевай, якую вызвалілі пасля пяці год няволі.

Ігар Ільяш і Кацярына Андрэева

– Рады за ўсіх, хто нарэшце пазбавіўся турэмных жыхаў. Шчаслівы за ўсіх, хто дачакаўся родных, – піша Уладзімір Някляеў. – І найперш за майго даўняга сябра Сяргея Ваганава – дзеда Кацярыны Андрэевай, якую з усіх сіл абдымаю.

Шчаслівай табе дарогі ва ўсім свеце, а перадусім – сустрэчы з каханым, з тваімі крэўнымі, вяртальнага шляху да вольнага роднага краю, Каценька!

КАЦЯРЫНЕ АНДРЭЕВАЙ

Гнюсь пануе над краем. Што ж мусіць

З нашым краем зрабіць гэта гнюсь?

Не пакінуць жывой Беларусі,

А змяртвіць, знежывіць Беларусь!

І змярцвела б, быць можа, краіна,

Не жывы не стрывала б цяжар,

Каб не ўсмешка твая, Кацярына,

Не біблейскі – за кратамі! – твар.

Каб не вочы, што нават у болю,

У глыбока схаваных слязах

Гэтак поўняцца вечнай любоўю,

Быццам свецяцца на абразах.

Оцените статью

1 2 3 4 5

Средний балл 5(27)